Na naszej witrynie stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczone w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Cookies".

Rodzina alkoholowa - Rodzina dysfunkcjonalna

RODZINA  to zbiór bliskich osób ze sobą żyjących, ze sobą związanych i wzajemnie na siebie oddziaływujących.

RODZINA to system, w którym panują pewne prawa i normy (akceptowane zachowania).

ZDROWA RODZINA to taka gdzie zaspokajane są (w miarę możliwości) potrzeby wszystkich członków rodziny. Zdrowa rodzina nastawiona jest na rozwój indywidualny swoich członków oraz spełnia swoje podstawowe funkcje.

Sprawiedliwy podział praw i obowiązków w rodzinie zakłada, że rodzina jest zdrowa jeśli jest szczera, otwarta i wzajemna.

RODZINA CHORA to taka gdzie nie są zaspokajane potrzeby wszystkich jej członków.  Chora rodzina to taka w której zaspokajane są potrzeby systemu (sztywne prawa i normy), która nastawiona jest na utrzymanie systemu ( nie ma troski o rozwój indywidualny i szczęście pojedynczych osób), to taka która po prostu nie spełnia swoich funkcji – jest rodziną dysfunkcjonalną!

W takiej chorej rodzinie NORMY są inne niż w zdrowej rodzinie:

  • NIE mówić
  • NIE ufać
  • NIE czuć
  • NIE zmieniać

 

JAKA jest rodzina alkoholowa?

NIESZCZERA – ZAKŁAMANA

Nie mówi się w niej głośno o swoich problemach (pozostałych to nie interesuje, ośmieszają się, złoszczą się, mają wieczne pretensje) – a stale rosnący poziom stresu jest zagrażające.

ZAMKNIĘTA – MA SEKRET

W takiej rodzinie każdy rozwiązuje problemy we własnym zakresie. Taka postawa świadczy  zaprzeczaniu problemowi (problemom).

NIEWZAJEMNA

W rodzinie alkoholowej funkcjonuje niesprawiedliwy podział obowiązków oraz narastanie pretensji i urazów (krzywda).

 

W rodzinie alkoholowej funkcjonują sztywno przydzielone role – jest to swego rodzaju mechanizm obronny służący przetrwaniu (przeżyciu).

ROLE w rodzinie alkoholowej:

  • (a) osoba nieodpowiedzialna (alkoholik)
  • (kA) osoba nadodpowiedzialna (współuzalezniona)
  • (b) dziecko (różne role)


ROLE DZIECKA w rodzinie alkoholowej - tabela przedstawia model rodziny dysfunkcjonalnej. Omówiona jest sytuacja dziecka w rodzinie alkoholowej oraz następstw jakie mogą wystąpić w dorosłym życiu.

 

DZIECKO BOHATER:

  • wspólnik i obrońca osoby współuzaleznionej
  • nadodpowiedzialny
  • obowiązkowy, można na nim polegać
  • dba o prestiż rodziny  (aby się nie rozpadła)  
  • dobry aktywny uczeń
  • przedwcześnie dorosły
  • czuje się lepszy od innych
 

 

 
 

DZIECKO CZARNA OWCA

  • gąbka absorbująca uwagę rodziców
  • buntuje się przeciw wartościom rodziców
  • nawiązuje nieakceptowane znajomości
  • pracuje na zwrócenie uwagi
  • spełnia rolę kozła ofiarnego (przez niego całe zło w rodzinie)
    – odwraca to uwagę od problemu alkoholowego
  • staje się młodocianym przestępcą (alkohol, narkotyki)
 

 

 
 

DZIECKO ZAPOMNIANE – ANIOŁEK

  • jest, ale go nie widać
  • o nic nie prosi, niczego nie chce
  • nie zwraca na siebie uwagi (rodzina jest zajęta A)
  • jest przeciętne, nie wyróżnia się
  • nie ma przyjaciół
  • woli rzeczy materialne od kontaktu  z ludźmi
    (np. zainteresowania elektroniką)
  • żyje w świecie fantazji
  • staje się bardzo wcześnie samodzielne
 

 

 
 

DZIECKO  MASKOTKA (błazen):

  • dostarcza rodzinie poczucia humoru (odwraca uwagę od
    problemu alkoholowego)
  • zdejmuje cierpienie z rodziny (rozwesela)
  • zachowania nieadekwatne wywołują śmiech
  • wyśmiewa wszystko (gratyfikacja otoczenia)
  • nie ma szacunku do siebie
 

 

 

 

ROLE MIESZANE:

Wyuczone role dzieci są sztywne. Dzieci stają się dorosłe (DDA), ale funkcjonują tak, jak kiedyś się nauczyły. Są nieszczęśliwe, nawet wtedy, gdy w ich życiu nie ma alkoholu, gdyż bezpieczne są tylko w układzie z regułami:

  • NIE czuj
  • NIE mów
  • NIE ufaj
  • NIE zmieniaj

W dorosłym życiu wchodzą w dokładnie taki sam układ bądź go tworzą – w tym układzie nie realizują swoich własnych potrzeb.

 

CO zrobić? OD CZEGO zacząć? Wystarczy zmiana jednej roli – układ musi zareagować zmianą.

CO potem? Uczyć się nowych, ZDROWYCH zachowań.